khidupan di UPNM..xsme cm korg~

dh lme aku xupdate blog..
asyik trlupa ja..
diam2..dh nk abeh 1 sem ak kt upnm..
alhamdulillah..
U ini lah impian ak sjak ak drjah 6..tyme tu 2006..
yg mne thn itu dry ATMA dinaiktaraf mnjadi UPNM...
first step ak kt cni..
mmg ak ngaku..gerun gak la..
smua ad bju hjau, biru, putih..
pakain bju kurung n kemeja oleh pelajar hanyalah minoriti..
teringt tyme tmuduga dlu..
dpt je surat..
ak tersentak n frust ckit la..
bila dya tulis "PELAJAR AWAM"..
ak tggu skian lma utk msuk cni.,..
mlalaui zmn form5 yg pnuh dgn cbaran..
tyme tu ak aktif dlm PKBM(D)..
ak msuk mtrik 2thn..
hurrmm..punyalah rasa lama nak mnjdy plajar KADET UPNM..
dgn berkat kesabaranku..
Alhamdulillah..
rezeki yg diberikan Allah..
aku dpt masuk UPNM..
bnde tu yg pling ak nk buktikan kpd rakan2 matrik..
walaupun byk gak la ayt yg dlmparkan sperti, "hg boleh ka? hg kan pkai spek"..
Allah itu maha adil..
Allah twu ap yg trbaik utk hambanya..kn?
ak bersyukur ak dpt upnm..


tapi..
semenjak dduk cni..
sgalanya berubah..
tabiat..
budaya ..
wktu tdur..
yg pling UNIK dry U laen ialah..
'BERBARIS MAJU KE DEWAN KULIAH" wlaupun kmi berpakaian bju kurung..
namun..aku xtrima itu sbagai bebanan..
sebaliknya..cuba menerimanya sbagai cabaran..
sbb..
ak yg plih utk msuk cni..
BUKAN MAK..
BUKAN ABAH..
BUKAN ABANG..
BUKAN KAKAK..
BUKAN CIKGU..
BUKAN PENSYARAH..
wlaupun ak sudah di-Psychonya oleh Abah dgn mnceritakan pengalaman pahit getirnya smasa dlm unit askar wataniah..
perasaan takut dlm diriku ada..
tapi..
aku sntiasa cuba utk mnipu diri sendiri...
buat2 gentar..
tapi cuk itu ada..
haha..itu prinsip aku..


BAB KWN..
pendek kata..
'TIADA ISTILAH TINGGAL KWN DI SINI"..
huhu..hrp fhm...